NIDA

NIDA
Najbardziej popularna miejscowość na terenie Mierzei Kurońskiej –  to Nida. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z  1366 r. Przepiękną wioskę rybacką na Mierzei Kurońskiej pośród wydm pod koniec lat 60-tych XIX wieku odkrył Heinrich Krüger, malujący tam łosie. Po kilku latach od odkrycia tego miejsca powstała kolonia artystyczna, jej ojcem był Herman Blode miejscowy hotelarz, restaurator, miłośnik sztuki i kolekcjoner.  Pozycja Nidy była ściśle związana z rozwojem niemieckiego ekspresjonizmu. Powoli powstawała olbrzymia kolekcja malarska, złożona z obrazów ponad dwustu malarzy, którzy za możliwość odbywania plenerów letnich, płaciła swoimi dziełami. Przed II wojną światową coraz więcej zjawia się kuracjuszy z całej Europy. Na odpoczynek przyjeżdżają ludzie nauki i sztuki : Zygmunt Freud, Tomasz Mann, Herman Zudermann. W lutym 1945 roku cały dorobek kilku pokoleń niemieckiej elity malarskiej został zniszczony i spalony. Wielu artystów, nie mogąc już nigdy tam powrócić, jeszcze długo po wojnie malowało ten urokliwy zakątek z pamięci. Pensjonat Hermana Blode jak przed laty jest hotelem „Nidos Smilte”, w którym znajduje się małe muzeum.   W 1957 r.na górze Urbo zbudowano nową latarnię o wys. 27 m. Sygnały świetlne nadawane co 10 s widoczne są i na pełnym morzu, i w Zatoce Kurońskiej. Sygnały radiowe przekazywane są całą dobę. W Nidzie stale mieszka 2000 osób, w sezonie letnim odwiedza około 700 000.

    T. Mann mieszkał tu po otrzymaniu Nagrody Nobla: 1930- 1932, bo zachwycił się krajobrazem Mierzei, urzekł go „świat piaszczystych wydm, prosta wspaniałość zwykłych brzóz i sosen, pierwotny ogrom morza, idylliczne piękno laguny i wioski”.  Począwszy od roku 1930 spędzał tutaj wraz z rodziną trzy kolejne letnie wakacje. Zachował się i jest udostępniony do zwiedzania dom T. Manna.  W 1961 r. wioski na mierzei połączono administracyjnie w jedno miasto – Neringę z centru administracyjnym w Nidzie. Powstałe miasto ma jedną główną ulicę o dł. 50 km, a przy niej: Juodkrante, Perwałka, Preiła i Nida.  W 1991 r. powstał Narodowy Park Mierzei Kurońskiej. Jest Muzeum Historyczne,  znajduje się Galeria Bursztynu, w której można obejrzeć i nabyć oryginalne wyroby, a także spróbowac bursztynowej nalewki. Na nadmorskim bulwarze jest pomnik litewskiego śpiewaka Vytautasa Kernagisa. ( 1951- 2008). Zapoczątkował śpiewaną poezję.

Przy Nidzie najciekawszą atrakcją jest punkt widokowy na  wzgórzu Pernidźio, pozwalający podziwiać wędrujące wydmy, Morze Bałtyckie i Zalew Kuroński, a w dole – Nidę. Punkt widokowy jest 2 km od rosyjskiej granicy. Znajduje się na szczycie o wys. 52 m npm. W 1995 r. umieszczono tu zegar słoneczny z karelskiego granitu, ale został zniszczony w czasie huraganu „Anatolij“ w grudniu 1999 r.  W 2011 r. zegar odbudowano. Ważne jest i to, że zegar dokładnie wskazuje miejscowy czas i przypomina nam, że człowiek, to dziecko natury, poddany jej rytmowi. Tylko z przyrody może czerpać siły i orzeźwienie.  Wzgórze Pernidźio –  to wyjątkowe miejsce, bo tu słońce wschodzi z morza i zachodzi do morza.